Duiken op de Grevelingen 2009

Ergens begin september 2009 kwam bij mij het idee op om met mijn motorjachtje naar de Grevelingen te varen om daar te gaan duiken. Diverse pogingen van Tonnie om met de Panda te gaan waren mislukt omdat de boot in de weekenden al tot achter in 2010 vol zit. In 2009 was de duiktrip met de Panda zeer geslaagd. De bemanning, tevens duikers, was snel gevonden. Leo, Herman, Tonnie, Wil en Jan dienden zich aan. Ik kan namelijk buiten de kapitein om maar 5 duikers meenemen vanwege het maximaal aantal slaapplaatsen. Besloten werd in het weekend van zaterdag 26 september te gaan. Ik zou dan vrijdag 25 september voorafgaande met de boot vanuit Kerkdriel vertrekken om vrijdagavond daar te kunnen zijn. Ik had in principe maar 1 "matroos" nodig maar al snel ging iedereen vanaf vrijdagmorgen vroeg mee. Donderdagmiddag had ik mijn eigen duikspullen en proviand al aan boord gebracht. Het bier kon zo mooi koelen en de rommel was opgeruimd. 07.00 uur zouden we vertrekken.Tonnie kwam met een busje vol met duikspullen van iedereen aanrijden in Kerkdriel. Om de boot niet te beschadigen had ik een stuk kunstgrastapijt over het voorschip gelegd. Dit bleek snel aan de kleine kant want 6 complete duikuitrustingen incl. dubbele luchtflessen, lood enz. nemen veel plaats in. Met vereende krachten lukte dit binnen niet al te lange tijd en om 07.30 uur konden we wegvaren. Een mager zonnetje door de ochtenddauw gaf een prachtig uitzicht.

De weersvoorspellingen waren zeer positief voor de tijd van het jaar. Na een kleine briefing van de kapitein was iedereen op de hoogte van wat regeltjes aan boord. Het waren er niet veel maar je moet wel afspraken maken in verband met de beperkte ruimte. ’s Morgens vroeg was het nog vrij koud en de winterjassen incl. das en petjes werden aangetrokken. Jan wou graag varen maar had niet in de gaten dat er veel kou door de geopende voorruit kwam. Maar wie A zegt…….. De totale reisduur zou ca. 10 à 11 uur bedragen. De gehele Maas af tot in Willemstad, daarna door de Volkerraksluizen, de Krammersluizen en de Grevelingensluis. We hadden alle sluizen mee, zonder noemenswaardige wachttijden. Bijna iedereen kon even kapitein spelen door een stuk te varen. Aanleggen en manoeuvreren bij de sluizen deed de kapitein natuurlijk zelf. Het weer was fantastisch met een temp. van een graadje of 17. Om ca. 17.45 kwamen we aan in Scharendijke. Na een plekje gereserveerd te hebben in de haven zijn we “om de hoek”gaan duiken bij het Kabbelaarsrif. Als avondduik een mooie plek met kunstmatig geplaatste reefballs. Eerst gingen Tonnie en Jan in het water, kort gevolgd door Hans en Wil. Als de eerste 2 duikers terugkwamen konden Leo en Herman in het water. De laatste 2 hadden natuurlijk het langste werk, grote lampen, accupacks, foto en filmcamera’s enz. Op deze manier was er altijd iemand aan boord en waren steeds maar 2 duikers aan het uit/aankleden in verband met de toch beperkte ruimte op de boot. Omkleden deden we op het voordek waarna we via het zwemplateau aan de achterzijde te water gingen. Mooie nachtduik gemaakt met onder water een zee van licht met 3 Metalsub lampen. Na de duik kon er buiten op het zwemplateau worden gedoucht met heerlijk warm water. In het donker waren we binnen 10 minuutjes terug in de haven van Scharendijke. Gezamenlijke warme maaltijd (nasi) aan boord.

 De koude biertjes werden open gemaakt en de duik werd nabesproken. Leo had bijzonder veel belangstelling voor Digitenne kanaaltje 23. De andere jongens keken verveeld mee. Na de slaapplaatsen opgemaakt te hebben zijn alle bomen rondom de Grevelingen op vakkundige wijze door Leo luidruchtig omgezaagd en platgelegd. ’s Morgens vroeg stond de TV nog op kanaaltje 23……….. Bij een rustig ontbijtje rond de klok van 9 bleek de dag al met een zonnetje te beginnen. De slaapspullen waren snel opgeruimd. Douchen in de haven bleek niet mogelijk omdat we geen muntjes hadden….. De flessen werden gevuld bij de muntautomaat van duikcentrum De Grevelingen. Daarna plan de campagne gemaakt en besloten om te duiken nabij Ouddorp op duikstek de Val, ook wel Preekhil genoemd. Mooie relaxte duik, goed zicht en veel kreeften gezien. Herman was solidair en had alleen zijn natpak meegenomen. Na een klein uurtje werd het met een watertemperatuur van 16C toch frisjes onder water. De duiken waren allemaal, in tegenstelling tot de tropische omstandigheden, korter dan 1 uur. Zelfs Leo kwam met meer dan 50 bar boven water, een unicum. Omkleden in het zonnetje, voor eind september uitzonderlijk lekker weer. Na geluncht te hebben het anker gelicht en doorgevaren naar duikplek Ossehoek. Toon en Jan hadden onderweg al hun uitrusting aangedaan zodat ze meteen, na het voor anker gaan, konden gaan duiken. Vanaf de kant werd ook hier veel gedoken, veel duikers in en uit het water en maar sjouwen met hun uitrusting. Wij lieten ons heel relaxted van boord vallen, lopen alleen van voordek naar achterdek. Met de verrekijker werden de verrichtingen van de kantduikers (sters) gadegeslagen.

Einde middag terug in de haven van Scharendijke . Inmiddels hadden we douchemuntjes dus allemaal weer fris en fruitig. Van de bekende slager uit Winssen hadden we wat vlees meegenomen en de BBQ werd aangemaakt. Enkele onder ons hebben nog een bezoekje gebracht aan het in de haven liggend opleidingsschip van de Marine. Die waren toevallig ook aan het BBQen de jongens brachten een hele schaal vlees mee terug naar onze boot met als resultaat veel te veel vlees. Na een gezellige avond met de nodige koude biertjes was het rondom 12 weer muisstil (Leo niet meegerekend) op de boot. De kapitein had geen last van geluiden en sliep achter de geluiddichte deur heerlijk door. ’s Morgens stond de TV weer op 23………..

Zondagmorgen moest iedereen natuurlijk 2 flessen vullen wat met vereende krachten zo was gepiept. Weer even overlegt met elkaar waarna besloten werd alvast richting uitgang Grevelingen te varen. We hoefden daardoor maandag minder te varen richting Kerkdriel. 1e keer gedoken bij het kanaaltje van Bommenede. De verzonken stad (een beetje puin) bleek aan de andere kant van de vaargeul te liggen en de locatie was niet precies bekend. Dan maar aan de walzijde gedoken, nabij de vaargeul. Ondanks onze duikvlag (wit bord, rode diagonale streep) en de internationale attentievlag (wit en blauw) en de ronde ankerbol passeerden andere boten ons op zeer kleine afstand. Schijnbaar is niet iedereen op de hoogte van deze vlaggen. We hebben hiermee rekening gehouden bij het duiken door niet in ondiep water terecht te komen of niet ondieper dan 3 meter te duiken. Een schroef of een zeilbootkiel tegen je rug is geen prettig vooruitzicht. Willie vond een redelijk gaaf stalen gegalvaniseerd anker die de kapitein van de Desperado wel kon gebruiken. Het zicht was uitzonderlijk goed te noemen, in de vaargeul wel 15 meter! Na de lunch was het slechts 10 minuutjes varen naar het gemaal van Dreischor. Op het duiksteiger was het een drukte van je welste met andere duikers. Onder water kwamen we ook regelmatig andere duikers tegen. We hebben onder water de kunstmatige reefballs bezocht en bekeken. Deze grote betonnen bollen met veel gaten geven de vele kreeften een natuurlijke schuilplaats. Inmiddels zijn ze met allerlei zaken begroeid.

Maandagmorgen rond de klok van 08.00 uur verder gevaren. Na ca. 1,5 uur de laatste sluis door, de Volkeraksluizen. Inmiddels was het koffiewater op en we konden de jerrycan vullen bij de sluismeester. Tijdens een moment van onoplettendheid van Leo hadden we zijn fotocamera eventjes geleend. We dachten hem te kunnen plezieren met wat pikante opnamen van hetgeen zich afspeelt op kanaaltje 23. Na wat mooie opnamen gemaakt te hebben van diverse standjes de camera weer netjes terug gelegd. We dachten dat hij aan Tonnie, zijn liefhebbende echtgenote, de foto’s van het duiken wel zou laten zien. Een paar vreemde opnamen zouden dan de nodige vragen en moeilijke uitleg opleveren.
Het plannetje liep echter mis omdat Leo zelf, rustig op het bankje aan boord, zijn mooie duikfoto’s aan het bewonderen ging. Je zag zijn gezicht betrekken toen hij meer zag dan alleen visjes…….. Wij wisten natuurlijk van niets maar konden ons lachen niet meer houden. Even later hadden we Leo weer aan het roer gekregen. Even afleiden en ditmaal werd zijn videocamera even geleend, tenslotte de aanhouder wint. Na een filmpje gemaakt te hebben van diverse pikante beelden de videocamera weer ongezien teruggelegd. ’s Middags zagen we tot onze opluchting dat zijn videocamera keurig netjes in de tas werd gedaan om mee naar huis te worden genomen……………. We dachten allemaal hoe zal hij zich bij Tonnie eruit lullen……….

Rond 15.00 uur waren we terug in Kerkdriel. De spullen werden van boord gehaald en in Tonnie’s busje geladen. Een beetje rekenen leerde dat onze duikuitrustingen bij elkaar wel meer dan 500 kg. wogen. De boot kwam 10cm. hoger in het water te liggen. Met vereende krachten hebben we het zout van de buitenkant van de boot afgewassen en de binnenkant schoon gemaakt. Vele handen maken licht werk. Na een gezamenlijke maaltijd (Drutense kotelet) afscheid van elkaar genomen.

Het was een zeer geslaagd weekend